De Schelderuiters hebben ook een afdeling "IJslanders". Geen mensen uit IJsland die naar hier geimmigreerd zijn natuurlijk. Wel een afdeling ruiters die rijden op IJslandse paarden die ofwel rechtstreeks van daar ingevoerd zijn of hier gekweekt werden.

Duizenden jaren geleden werden de oerpaarden in Scandinavië en Groot-Brittanië getemd door de Germanen en later werden ze door de Vikingen naar IJsland gebracht. Uit deze paarden ontstond het IJslandse paard. In de strenge winters gingen veel paarden dood en overleefden alleen de sterksten. Zo vormde zich een sober en sterk ras met een zelfstandig karakter.
Ongeveer 1.000 jaar geleden werd er in IJsland besloten dat er geen paarden meer mochten ingevoerd worden. Als gevolg hiervan is dit ras extreem zuiver gebleven, en het is als een van de enige rassen niet gekruist met Arabisch bloed. De paarden werden op IJsland gebruikt voor het afleggen van grote afstanden. Er werd daarbij in een hoog tempo gereden met één of meerdere handpaarden, zodat de ruiter regelmatig van paard kon verwisselen.
Ook werden ze gebruikt als pakpaarden voor het vervoer van alles en nog wat. Ze werden niet veel ingespannen voor de wagen gebruikt omdat de meeste wegen op Ijsland daar niet voor geschikt waren. Al dat en nog veel meer staat over de IJslander te lezen in het interessante boek "Rijden op IJslanders & andere gangenpaarden" van Helene Deodatus.

Het IJslandse paard is zoals gezegd, een gangenpaard. Dat betekent dat het meer gangen heeft dan het "gewone" paard. Een gangenpaard heeft als 4e gang het tölten. Er zijn ook IJslandse paarden -niet allemaal- die nog een 5e gang hebben: de telgang.

In tölt kan de ruiter helemaal stil zitten. Dit komt omdat er altijd één of twee benen aan de grond zijn. Hierdoor ontstaat geen zweefmoment zoals bij de draf.
Grof gezegd is de tölt een soort snelwandelen; de beenzetting is bijna dezelfde als in stap. Het tempo varieert van langzaam als een iets versnelde stap tot aan een rentempo tölt : het hoofd wordt trots en hoog gedragen en knikt niet mee in de bewegingen zoals in een stap. Het geluid van een töltend paard is een ritmische viertakt.

 Tölt

Telgang is een laterale gang. Dat wil zeggen dat de benen achter en voor vrijwel gelijktijdig van de grond afkomen (dus links voor -en achter en rechts voor -en achter) en ook bijna gelijktijdig weer op de grond komen. Deze gang wordt in hoge snelheid gereden. Op Horses on Ice was zo het record 5,7 seconden voor 60 meter.

Telgang   

Sommige mensen benaderen de IJslander als een topsportpaard, anderen zien hem als een ideaal recreatiepaard, dan weer anderen als een gezellig gezinspaard.
Het rijden op een paard met 4 of 5 gangen is echter wat ingewikkelder dan het rijden op een paard met 3 gangen en vraagt ook een andere rijstijl. De IJslander is momenteel wel het meest voorkomende gangenpaard. 

De Schelderuiters die op IJslanders rijden zijn met een 40-tal. Verantwoordelijke voor de afdeling is Lieve Vermeulen. Op de speciaal aangelegde ovaalbaan van 220 m lang wordt wekelijks geoefend. Jaarlijks komt een sterk gemotiveerde werkgroep samen voor de organisatie van de typische wedstrijd voor IJslandse paarden.